Αξιοποίηση και πράσινα άλογα

Πηγή ; Το Ποντίκι 

zoom

Και με τη… βούλα (δηλαδή με το ΦΕΚ 2501/4.11.2011) επιβεβαιώνεται το πώς εννοεί η ελληνική πλευρά και οι δανειστές την «αξιοποίηση» της περιουσίας του Δημοσίου και την εσαεί εκμετάλλευση φυσικών πόρων, εθνικού πλούτου μαζί με ό,τι άλλο έχουν βάλει στο «μάτι» οι Γερμανοί και οι σύμμαχοί τους. Το φύλλο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως που παρουσιάζουμε σήμερα επιβεβαιώνει ότι όλα αυτά τα οποία εδώ και καιρό λέγαμε για το μεγάλο ξεπούλημα (χάρισμα, για να είμαστε ακριβείς) της δημόσιας περιουσίας δεν ήταν δημοσιογραφικές υπερβολές, αλλά η αλήθεια. Η οποία τώρα έχει συγκεκριμένη διατύπωση και υπογραφές.

Όπως φαίνεται στο εν λόγω φύλλο, τα περιουσιακά στοιχεία μεταβιβάζονται «κατά πλήρη κυριότητα και χωρίς ανταλλάγματα». Επίσης μεταβιβάζονται χωρίς την υποχρέωση καταβολής φόρων (άλλη μία πρόνοια υπέρ των δανειστών), βάσει της οποίας το Ελληνικό Δημόσιο αποστερείται έστω το στοιχειώδες έσοδο. Κατά παρέκκλιση και πέραν κάθε οικονομικής λογικής, οι υπογράφοντες (εν προκειμένω ο Ευάγγελος Βενιζέλος και ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης μαζί με τον Παπακωνσταντίνου, τον Γερουλάνο, τον Κουτρουμάνη και τον Ραγκούση) φαίνεται πως δεν διαπραγματεύτηκαν ούτε καν τα αυτονόητα.

Το ενδιαφέρον είναι πως, εκτός των άλλων περιουσιακών στοιχείων που εκχωρούνται, προβλέπεται ακόμη η αξιοποίηση των «υφιστάμενης και μελλοντικής περιουσιακής φύσεως δικαιωμάτων…» με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την εμπράγματη διασφάλιση των δανειστών έναντι της Αθήνας. Που επιπροσθέτως έχει θωρακιστεί με την εκχώρηση της νομικής αρμοδιότητας θεμάτων αυτού του χαρακτήρα στη δικαιοδοσία του Ανώτατου Δικαστηρίου του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου. Και έχει κυρωθεί (όπως και η θεσμοθέτηση του περίφημου ειδικού λογαριασμού) από την ελληνική Βουλή.

Το τι θα μπορούσε να σημαίνει πρακτικά η εσαεί εκχώρηση των δικαιωμάτων, όπως λ.χ. για την περίπτωση του χώρου αποθήκευσης φυσικού αερίου που αναφέρεται συγκεκριμένα

στο ΦΕΚ, μπορεί να προσεγγιστεί μόνο με βάση τις ισχύουσες συμφωνίες. Στη συγκεκριμένη περίπτωση και για μία 10ετή περίοδο εκμετάλλευσης υπολογίζεται σωρευτικά τίμημα σχεδόν 250 εκατ. ευρώ. Και βέβαια, εάν υποτεθεί πως στην πορεία προκύψουν νέα ευρήματα ή χρήσεις, θα παραμείνουν στα χέρια των νέων… ιδιοκτητών.

Το ίδιο θα συμβεί και με τα εν δυνάμει έσοδα, τα οποία δεν έχουν τιμολογηθεί υπέρ του ελληνικού λαού (έστω και στις εξευτελιστικές αποτιμήσεις των ΔΕΚΟ). Δηλαδή, εάν στη Νότια Καβάλα ανακαλυφθούν άλλοι πόροι, τα έσοδά τους θα πηγαίνουν απευθείας στο Ταμείο για την αξιοποίηση του χρέους χωρίς προηγουμένως να ξαναγίνει λογαριασμός υπέρ των Ελλήνων φορολογουμένων, που θα συνεχίσουν να πληρώνουν τους ίδιους φόρους για να καλύψουν τα ελλείμματα…

Άλλωστε, ούτως ή άλλως τα έσοδα του Ταμείου από την αξιοποίηση ή πώληση της περιουσίας θα πηγαίνουν αποκλειστικά για την αποπληρωμή του δημοσίου χρέους, ενώ αποκλείονται οι επιστροφές των στοιχείων, που δεν θα μεταβιβαστούν εντός της 6ετίας, στην οποία θα λειτουργεί το Ταμείο. Αυτό σημαίνει ότι όσες επιχειρήσεις δεν πωληθούν θα μπορούν να εκκαθαριστούν.

Και θυμόμαστε βέβαια ότι στα έσοδα του Ταμείου περιλαμβάνονται τόσο το τίμημα από την αξιοποίηση των περιουσιακών στοιχείων που μεταβιβάζονται σ’ αυτό, όσο και οι τόκοι, τα μερίσματα και οι κάθε είδους αποδόσεις των περιουσιακών στοιχείων και των χρηματικών διαθεσίμων του.

Τα έσοδα αυτά, μεταφέρονται το αργότερο μέσα σε δέκα ημέρες από την είσπραξή τους σε πίστωση του ειδικού λογαριασμού, με την ονομασία «Ελληνικό Δημόσιο - Λογαριασμός Εσόδων - Αποκρατικοποιήσεις», αφού αφαιρεθούν τα αναλογούντα λειτουργικά έξοδα και οι διοικητικές δαπάνες του Ταμείου για την αξιοποίηση του περιουσιακού στοιχείου. Το τίμημα που προέρχεται από τη μεταβίβαση περιουσιακού στοιχείου καθώς και το τίμημα που εισπράττει εταιρεία της οποίας το μετοχικό κεφάλαιο ανήκει εξ ολοκλήρου, άμεσα ή έμμεσα, στο Ταμείο μεταφέρεται μέσα σε έναν μήνα από την είσπραξή του στον ειδικό λογαριασμό. Επομένως, μέσω του τρίπτυχου συστήματος «παραχώρηση άνευ όρων - μεταφορά όλων των σημερινών και μελλοντικών πιθανών εσόδων στο ειδικό ταμείο - κλείδωμα του λογαριασμού με εγγύηση Λουξεμβούργου», η Ελλάδα και το εγχώριο προϊόν της υποδουλώνεται επισήμως στους δανειστές.

Άπιαστοι οι στόχοι και σε χρήμα και σε χρόνους

Το κακό είναι ότι ακόμα και το ξεπούλημα με αυτούς τους όρους μπορεί να μην πιάσει τους… στόχους που έχουν βάλει οι ξένοι. Ούτε στους χρόνους ούτε στα χρήματα. Όπως θυμόμαστε, μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2012 θα πρέπει προκηρυχθούν 22 (δηλαδή οι μισοί περίπου) διαγωνισμοί του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων, που αφορούν 8 ΔΕΚΟ, 7 συμβάσεις παραχώρησης και 7 πακέτα ακινήτων.

Ήδη ΔΕΠΑ - ΔΕΣΦΑ, ΟΠΑΠ, ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ μπαίνουν στην πρώτη γραμμή για την επίτευξη… ηχηρών αποτελεσμάτων (για το δεύτερο εξάμηνο προωθούνται οι συμβάσεις παραχώρησης της Εγνατίας Οδού, των λιμανιών και των περιφερειακών αεροδρομίων) και ήδη η ΔΕΠΑ προχώρησε την περασμένη εβδομάδα στη διαδικασία υποβολής προσφορών για την παραχώρησή της. Επίσης το Δημόσιο δεσμεύεται ότι θα ολοκληρώσει τις ιδιωτικοποιήσεις τους μέσα στο 2012, αλλά και πως θα εισπράξει τα χρήματα πριν κλείσει ο χρόνος (τελευταίο τρίμηνο).

Τι μπορεί, όμως, να εισπράξει; Όπως φαίνεται και επίσημα στο ΦΕΚ, ο υπολογισμός της αξίας (άρα και των χρημάτων που μπορούν να μαζέψουν) των προς αποκρατικοποίηση εισηγμένων γίνεται με όρους χρηματιστηριακής αποτίμησης. Και βέβαια όλη η διαδικασία επιχειρείται στα ιστορικά χαμηλά του ελληνικού χρηματιστηρίου. Με βάση λοιπόν τα χρηματιστηριακά δεδομένα των αρχών της εβδομάδας:

♦ Από την πώληση της συμμετοχής του Δημοσίου στη ΔΕΠΑ το Ταμείο μπορεί να πάρει μέχρι 1 δισ.

♦  Για τον ΟΠΑΠ το 29% που έχει το Δημόσιο αναλογεί σε 667 εκατ. ευρώ (σε σύνολο 2,3 δισ. ευρώ).

♦  Για την ΕΥΔΑΠ, όπου έχει το 27,3%, υπολογίζεται στα 122,3 εκατ. ευρώ (σύνολο 453,69 εκατ.).

♦ Για την ΕΥΑΘ, όπου έχει το 40%, η συμμετοχή αναλογεί πλέον σε 60,4 εκατ. ευρώ (151,37 εκατ.).

♦ Και για τον ΟΛΘ, όπου έχει το 23,3%, η αξία της συμμετοχής ανέρχεται σε 26,6 εκατ. ευρώ.

Πού είναι το πρόβλημα; Πέραν της εύλογης αντίδρασης για τη διαδικασία εκχώρησης σε πολύ ευτελείς τιμές, το πρόβλημα είναι ότι δεν θα πιάσουμε ούτε το ήμισυ του στόχου. Από την απλή πρόσθεση των πιο πάνω δεδομένων, ακόμη και αν προστεθεί η πώληση του 35,5% των Ελληνικών Πετρελαίων, η διάθεση του 1,3% της Τράπεζας Πειραιώς, η τιτλοποίηση εσόδων από τα ορυχεία και τα μικρά ποσοστά που κατέχει το Δημόσιο στην Εθνική Τράπεζα (1,2%) και στην Alpha Bank (0,6%), μαζί με την Αγροτική, προκύπτει ότι δύσκολα φτάνουμε τα 5 δισ. που είχε προδιαγραφεί να εισπραχθούν φέτος. Ιδιαίτερα εάν σε αυτά προστεθούν και τα 3,2 δισ. που είναι η υστέρηση του περυσινού λογαριασμού. Για την ακρίβεια, είναι αμφίβολο αν μπορούμε να πιάσουμε και 4,5 από τα 8,5 δισ.

‘Eνας «άλλος» πολιτισμός!

Πηγή :  Βαθύ Κόκκινο 

Humayun Anwar και Wakar Ahmed τους λέγανε, 19 ετών και 33 ετών. Πακιστανοί

Η ανιδιοτελής και αυτοθυσιαστική πράξη των δύο νεαρών «λαθρομεταναστών» που έχασαν τη ζωή της προσπαθώντας κόντρα στο θάνατο που ερχόταν ολοφάνερα με ταχύτητα και όγκο οτομοτρίς, να διασώσουν ένα ζευγάρι εγκλωβισμένων πάνω στις γραμμές του τρένου, στο Κρυονέρι, είναι η μέγιστη πράξη φιλανθρωπίας της δεκαετίας αν όχι του αιώνα!

Δείγμα ενός βαθύτερου πολιτισμού, μιας κουλτούρας άγνωστης στον θολωμένο από τον καταναλωτισμό και την παραπληροφόρηση πολίτη της Δύσης.

Μια πράξη ανωτερότητας, αλληλεγγύης και αλτρουισμού, που δεν επιδέχεται αμφισβήτηση, θάφτηκε κάτω από τα λύματα που εκβράζουν ακατάπαυστα οι υπουργοί-οχετοί του μνημονίου σε βάρος απλών και αθώων ανθρώπων άλλου χρώματος επιδερμίδας, προκειμένου να ικανοποιήσουν τους εξαθλιωμένους μικροαστούς που ανέχονται και υποθάλπουν τα φασιστικά αποβράσματα που κυκλοφορούν σαν λυσσασμένα τσακάλια στις γειτονιές και τα σχολεία. Κοστουμαρισμένες εκκενώσεις μιας κατώτερης κουλτούρας, που καμία σχέση δεν έχει με τον πολιτισμό που γεννήθηκε σ’ αυτό τον τόπο και έριξε άπλετο φως στην οικουμένη.

Ανθελληνίζων, Γκιαούρ - "Δρόμος της Αριστεράς"

ΑΝΤΑΡΣΥΑ και στις κάλπες

 Του Γιώργου Δελαστίκ - "Πριν"

 Υπεκφυγές και ψευδαισθήσεις, τέλος! Αποφυγή ευθυνών, αδύνατη! Οι εκλογές, έστω και στη ζούλα, προκηρύχτηκαν. Ενώπιος ενωπίω, λοιπόν. Λαός και αστικό πολιτικό σύστημα. Ποτέ τα πράγματα δεν ήταν τόσο καθαρά σε παλιότερες εκλογές. Και τα δύο κόμματα - πυλώνες του πολιτικού συστήματος συγκυβέρνησαν επί πέντε μήνες και υπερψήφισαν μαζί το νέο Μνημόνιο και τη νέα δανειακή σύμβαση εξανδραποδισμού του λαού και υποδούλωσης της χώρας. Δεν άφησαν κανένα περιθώριο παρανοήσεων στους ψηφοφόρους ως προς το ποια πολιτική θέλουν να ακολουθήσουν, συνεχίζοντας να σπέρνουν τον όλεθρο στους εργαζόμενους.

Και ο λαός όμως τώρα πια δεν δικαιούται να ισχυριστεί ότι δεν ξέρει ή ότι δεν έχει καταλάβει επαρκώς τι σημαίνει αυτή η πολιτική που υπηρετούν πιστά το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ. Καλείται να αποφασίσει ο ίδιος με την ψήφο του αν θα δώσει τη δύναμη στο ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ να τον κυβερνήσουν εκ νέου και να συνεχίσουν να εφαρμόζουν την πολιτική που τον εξαθλιώνει ή αν θα αρνηθεί να συναινέσει στην εξόντωσή του, ψηφίζοντας κάποιο άλλο κόμμα. Ο κάθε ψηφοφόρος έχει επίσης τη δυνατότητα επιλογής μνημονιακού ή αντιμνημονιακού κόμματος χωρίς να αλλάξει τις δεξιές ή κεντρώες αντιλήψεις του.

Ο δεξιός π.χ. ψηφοφόρος μπορεί να ψηφίσει τη ΝΔ του Αντώνη Σαμαρά αν είναι μνημονιακός ή τους Ανεξάρτητους Έλληνες του Πάνου Καμμένου, αν είναι αντιμνημονιακός. Λίγο πιο σύνθετα είναι τα πράγματα με τους πασοκτζήδες. Αν είναι μνημονιακοί, δακγωτό ΠΑΣΟΚ. Αν είναι... «σοφτ» αντιμνημονιακοί, ψηφίζουν Κουβέλη ή Κατσέλη. Αν όμως είναι πραγματικά ανατιμνημονιακοί, τότε πρέπει να ψηφίσουν κάποιο αριστερό κόμμα. Το 80% του λαού που μέχρι τώρα ψήφιζε επί σαράντα σχεδόν χρόνια το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ θα αποφασίσει με την ψήφο του αν θα αντισταθεί ή αν θα σκύψει το κεφάλι δουλικά. Ευχόμαστε, ελπίζουμε και εκτιμούμε ότι θα κάνει το πρώτο, θα αντισταθεί. Οι κάλπες όμως θα δείξουν.

Στους κόλπους της Αριστεράς - ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ και άλλες εξωκοινοβουλευτικές οργανώσεις – δεν υπάρχουν μνημονιακές δυνάμεις. Όλα τα αριστερά προγράμματα υπερβαίνουν κατά πολύ τα τεχνητά διλήμματα του Μνημονίου. Εδώ υπάρχουν πολύ διαφορετικές αντιλήψεις ως προς την τακτική αντιμετώπισης των συνεπειών του και της πάλης εναντίον του. Κατά το ΚΚΕ, τα στελέχη του οποίου δηλώνουν και γράφουν στο  Ριζοσπάστη ότι δεν έχει καμία σχέση με την Αριστερά(!) από την οποία τους χωρίζει άβυσσος, ορίζουν ως αυτοσκοπό την ενίσχυση του εκλογικού ποσοστού του ΚΚΕ, διευκρινίζοντας, σαφώς ότι δεν υπάρχει συσχετισμός δυνάμεων που να τους επιτρέπει να κυβερνήσουν. Δεν θέλουν απολύτως καμία συνεργασία με κανέναν.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, αντιθέτως, προτείνει ως λύση το σχηματισμό κυβέρνησης της Αριστεράς. Αυτό όμως είναι παντελώς αδύνατο, από τη στιγμή που το ΚΚΕ απορρίπτει μετά βδελυγμίας κάθε συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως άλλωστε και η ΔΗΜΑΡ του Φώτη Κουβέλη που θεωρεί τον ΣΥΡΙΖΑ βάσει της ιδεολογίας της... «εξτρεμιστές αριστεριστές»!

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θεωρεί βεβαίως ότι δεν υφίστανται συσχετισμοί σχηματισμού αριστερής κυβέρνησης, γι’ αυτό ρίχνει το βάρος της σε προτάσεις κοινής δράσης στο μαζικό κίνημα. Ας ελπίσουμε ότι οι σχετικές συζητήσεις που άρχισαν, θα συνεχιστούν και μετά τις εκλογές. Δεν απογοητευόμαστε από τη χλιαρή έως ήπια απορριπτική υποδοχή της πρότασης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Έχουμε την πεποίθηση ότι το εκλογικό αποτέλεσμα αυτή τη φορά θα αποτυπώσει τον εκ θεμελίων κλονισμό του πολιτικού σκηνικού της μεταπολίτευσης, καθώς τα ποσοστά του ΠΑΣΟΚ, αλλά και της ΝΔ θα καταβαραθρωθούν σε πρωτοφανή χαμηλά επίπεδα. Αν όντως επιβεβαιωθεί αυτή η εκτίμηση, θα δημιουργηθούν εντελώς διαφορετικές, εξαιρετικά πιο ευνοϊκές συνθήκες δράσης του μαζικού κινήματος, οι οποίες θα υποχρεώσουν όλες τις δυνάμεις της Αριστεράς να επεξεργαστούν εκ νέου την τακτική τους στα ζητήματα της κοινής μαζικής δράσης στο πλαίσιο των νέων συνθηκών.

Αν ηττηθούν οι κύριες δυνάμεις που υλοποιούν την πολιτική της ΕΕ και του ΔΝΤ –δηλαδή το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ– οι εξελίξεις θα είναι ραγδαίες και πολύ σοβαρές. Αλίμονο στην Αριστερά τότε αν δεν αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και δεν κατορθώσει να οδηγήσει τους μαζικούς αγώνες σε πολύ ανώτερο επίπεδο, ικανό να αποσπάσει παραχωρήσεις από τις αποδυναμωμένες και ασταθείς αστικές κυβερνήσεις και τελικά να θέσει φραγμό στην πολιτική του Μνημονίου της ΕΕ και του ΔΝΤ! Θα απειληθεί με αμετάκλητη υποβάθμιση στη λαϊκή συνείδηση και σε πολιτική περιθωριοποίηση σαν αυτή που έχει ήδη συντελεστεί σχεδόν σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες.

Είμαστε αισιόδοξοι ότι ο λαός ετοιμάζει την πρώτη ανταρσία του στις κάλπες. Πρέπει να κάνουμε τα πάντα για να εκφραστεί η ανταρσία αυτή με εκλογική ενίσχυση και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για να πάμε δυνατότεροι στο μετεκλογικό, δεύτερο γύρο.

Επιστολή Τζωρτζάτου: «Άλλαξαν τον διευθυντή του Κορυδαλλού για να μην πάρω άδεια!»

Πηγή: Το Ποντίκι 

Στις 29 Δεκεμβρίου του 2011 έκανα την τέταρτη αίτηση για τακτική άδεια. Η πρώτη απορρίφθηκε με ψήφους 2 προς 1 εναντίον μου και στις άλλες δύο, παρ’ ότι είχα 2 προς 1 υπέρ μου, η αίτηση απορρίφθηκε μετά από προσφυγή της μειοψηφούσης εισαγγελέως στο Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Πειραιά, που έγινε αποδεκτή κατά τα προβλεπόμενα από το νόμο Δένδια. Παρά τις αλλεπάλληλες διαμαρτυρίες μου για την υπερβολική καθυστέρηση, το Συμβούλιο συνήλθε μόλις 3 μήνες και 1 εβδομάδα μετά, στις 7 Απριλίου 2012. Κι ενώ θα έπρεπε λογικά το αποτέλεσμα να είναι καλύτερο για μένα, αφού δεν είχε προκύψει τίποτε καινούργιο σε βάρος μου, αυτό έγινε χειρότερο, δηλαδή 2 ψήφοι προς 1 εναντίον μου! Όπως το αποτέλεσμα της πρώτης αίτησης δύο χρόνια πριν.

Πώς έγινε αυτός ο άθλος; Αλλάζοντας το διευθυντή της φυλακής, ενάμιση μήνα πριν από τις εκλογές. Κι ενώ πιθανότατα θα ξανααντικατασταθεί μετά απ’ αυτές, με τη νέα διευθύντρια η οποία ανερυθρίαστα ψήφισε εναντίον μου επειδή, όπως είπε, «δεν με ξέρει». Φανταστείτε ένα δικαστήριο, όπου αντικαθίσταται ένας δικαστής για κάποιο λόγο, κι ο νέος ψηφίζει κατά του δικαζόμενου επειδή δεν γνωρίζει τη δικογραφία. Είναι αυτό λογικό, δίκαιο, νόμιμο; Δεν θα ’ταν σωστότερο να μετείχε ο προηγούμενος διευθυντής που γνώριζε το ζήτημα, αφού μάλιστα εργάζεται και σήμερα στη φυλακή;

Ο διευθυντής όμως μετέχει στο Συμβούλιο ως θεσμός και όχι ως άτομο. Δεν γνωρίζει προσωπικά τον κρατούμενο παρά μόνο μέσω των πληροφοριών που συλλέγει απ’ τους φύλακες που τον συναναστρέφονται καθημερινά, επί μακρύ χρονικό διάστημα. Οι οποίοι είναι οι μόνοι που τον γνωρίζουν πραγματικά μέσα στη φυλακή. Με βάση λοιπόν αυτές τις πληροφορίες αποφασίζει ο διευθυντής για την ψήφο του κι αυτή δεν μπορεί να μεταβληθεί επειδή αλλάζει ο διευθυντής, παρά μόνο αν έχουν αλλάξει οι πληροφορίες των φυλακών, πράγμα που δεν υπήρξε. Γι’ αυτό είπα στη διευθύντρια: «Πάρτε τη λίστα όλων όσοι υπηρέτησαν ως φύλακες στην πτέρυγά μας, σ’ όλα αυτά τα χρόνια. Αν υπάρχει έστω και ένας που θα σας πει αιτιολογημένα ότι δεν πρέπει να πάρω άδεια, εγώ δεν θα ξανακάνω αίτηση».

Η μεθόδευση αυτή, της αλλαγής του διευθυντή, όπως και το «Συμβούλιο», αποτελούν άγαρμπη απάτη και το καταγγέλλω. Κι όταν δεν διστάζουν να την επι- χειρήσουν σε μένα, που ξέρω τρία πράγματα, ο καθένας μπορεί να φανταστεί τι τραβάνε οι ποινικοί στα Συμβούλια. Τι αντικείμενο εμπαιγμού γίνονται για να απορριφθεί η αίτησή τους για άδεια. Θα αναφέρω μερικές απ’ τις ερωτήσεις που μου έγιναν, για ν’ αντιληφθεί ο καθένας το θέατρο που παίζεται εκεί. Η εισαγγελέας κυρία Σπυροπούλου Μαρία, νομίζοντας ότι θα με τάπωνε, μου ζήτησε τη γνώμη μου για την απόφαση του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Πειραιά που απέρριψε την προηγούμενη αίτησή μου. Της απαντάω ότι είναι πανομοιότυπη με αυτήν για τον Εφραίμ. Και οι δύο, έχουμε «ροπή προς το έγκλημα και είμαστε ύποπτοι τέλεσης νέου εγκλήματος και φυγής».

«Το ίδιο κλισέ για όλους»

Το ίδιο στερεότυπο κλισέ χρησιμοποιείται στα τυφλά για όλους. Και ανάλογα με τη συγκυρία και τη σκοπιμότητα μετατρέπεται στο αντίθετό του. Τρεις μήνες μετά, ο Εφραίμ δεν έχει πια «ροπή προς το έγκλημα» κι αποφυλακίζεται. Μου απεύθυνε τη μομφή ότι είμαι εριστικός προς τους εισαγγελείς με όσα έγραψα πρόσφατα σε σχέση με χρήση ναρκωτικών από κρατούμενους. Της απαντάω ότι όσα έγραψα δεν τα ’βγαλα απ’ το κεφάλι μου. Ρώτησα έναν φύλακα: «Πώς θα αντιδράσει ένας ποινικός που περιμένει άδεια και του την απορρίψουν με το νόμο Δένδια, δηλαδή με ψήφους 2 προς 1 υπέρ του;». Και απάντησε χωρίς δισταγμό: «Αν δεν κάνει απόπειρα αυ- τοκτονίας, θα πάρει πρέζα και χάπια». Αυτό επανέλαβα.

Με ρωτάει: «Ήξερες τον Γιωτόπουλο; Ήξερες τον Κωστάρη; Ξέρεις αν αυτός πυροβόλησε τον Μπακογιάννη; Συμμετείχες σε ληστείες;». Της απαντάω: «Ήρθα εδώ για την άδεια ή για να με ανακρίνεις και να με ξαναδικάσεις;». «Τι έχεις να πεις για όσα μου είπαν εναντίον σου οι συγκατηγορούμενοί σου Τέλιος και Τσελέντης;». «Αφ’ ενός δεν είπαν όσα λέτε εσείς στο δικαστήριο, κι όσα είπαν διαψεύστηκαν απ’ τους μάρτυρες. Αφ’ ετέρου είναι ψέματα για να αποφύγουν τη βαριά ποινή και να αποφυλακιστούν, όπως και έγινε, και για να καταδικαστώ εγώ. Γνωρίζετε καλά ότι αν ίσχυε το ‘‘ένοχος ένοχο ου ποιεί’’ και το 211Α δεν θα ’χα καταδικαστεί, ούτε κι ο Γιωτόπουλος». «Ποια είναι η γνώμη σου για την πολιτική κατάσταση;». «Είμαι με το λαό. Με το Μνημόνιο γίναμε αποικία και πρέπει να ψηφίσουμε αντιμνημονιακά. Οι φύλακες αγανακτισμένοι από τις περικοπές και τα χαράτσια με ρωτάνε τι να ψηφίσουν. Τους λέω: ‘‘Όποιος είναι δεξιός ας ψηφίσει Καμμένο, όποιος είναι ΠΑΣΟΚ ας ψηφίσει Κατσέλη κι οι αριστεροί αντιμνημονιακό αριστερό κόμμα’’. Αν η Αριστερά ήταν ενωμένη θα έπαιρνε πάνω από 40% και θα ήταν πρώτο κόμμα».

«Φυλακή σε πλήρη διάλυση»

Η νέα διευθύντρια παίρνει τη σκυτάλη λέγοντάς μου: «Να κάνεις αίτηση για να έρθω να συζητήσω μαζί σου και να σε γνωρίσω». Της απαντάω: «Με δουλεύεις; Με μια συζήτηση της μισής ώρας θα με γνωρίσεις; Και πού ξέρεις αν δεν σου λέω ψέματα; Οι μόνοι που μας γνωρίζουν είναι οι φύλακες. Δεν έχεις παρά να τους ρωτήσεις». «Θέλω να γνωρίσω τους συγγενείς σου». Το έχει κάνει επανειλημμένα η αρμόδια υπάλληλος που είναι η Κοινωνική Λειτουργός και το θέμα έχει λήξει. Να προσθέσω εδώ ότι και στο Συμβούλιο του Νοεμβρίου για τον Γιωτόπουλο η ίδια εισαγγελέας του είπε το εξής αμίμητο: «Κι εσύ δεν κάνεις τίποτε, επιμένεις να μην ομολογείς!» Η εικόνα του «Συμβουλίου» είναι εύγλωττη και δεν χρειάζονται σχόλια.

Η φυλακή Κορυδαλλού βρίσκεται σε πλήρη διάλυση. Έχει τελείως αποσαθρωθεί. Τόσο ο Σωφρονιστικός Κώδικας όσο και ο εσωτερικός κανονισμός και η νομιμότητα καταπατούνται βάναυσα. Οι όποιες αποφάσεις παίρνονται τυχαία, από τον οποιονδήποτε ανευθυνοϋπεύθυνο, και είναι αλλοπρόσαλλες. Δεν υπάρχει ούτε διεύθυνση, ούτε εισαγγελέας, ούτε εποπτεία του υπουργείου, παρά μόνο εικονικές. Η εισαγγελέας, κλεισμένη στο γραφείο της, δεν έχει ιδέα τι γίνεται στη φυλακή και εκτός από το να κόβει άδειες είναι απασχολημένη με το γιγαντιαίο έργο της τιμωρίας των φυλάκων... που δεν φοράνε τη στολή τους. Η στοιχειώδης λειτουργία της φυλακής γίνεται από τις δυνάμεις αδράνειας και τον μικρό αριθμό ευσυνείδητων φυλάκων και υπαλλήλων και την αυτοθυσία τους. Όσοι μάλιστα απ’ αυτούς αποκαλύπτουν κάποια ποσότητα ναρκωτικών ουσιών αντί να επιβραβεύονται αντιμετωπίζονται από τις αρχές και τους δικαστές με καχυποψία και απειλούνται με παραπομπή.

Ο Κορυδαλλός έχει βουλιάξει στα ναρκωτικά σε σημείο που να είναι σήμερα κέντρο εξάρτησης. Όσοι μπαίνουν και δεν ήταν χρήστες εθίζονται εδώ και γίνονται χρήστες. Όχι μόνο δεν γίνεται τίποτε για την καταπολέμηση της διακίνησης και της χρήσης, αλλά αντίθετα η γενικευμένη χρήση βολεύει, αφού μέσω αυτής επιτυγχάνεται η διατήρηση της ειρήνης μέσα στη φυλακή. Τα ναρκωτικά έχουν γίνει εργαλείο διοίκησης της φυλακής.

Αυτό το κενό εξουσίας, νομιμότητας, κρατικής εποπτείας έχει μετατρέψει τις φυλακές Κορυδαλλού σε ένα ιδιότυπο Γκουαντανάμο με την έννοια ότι δεν υπάγεται στους νόμους και το υπουργείο Δικαιοσύνης, αλλά στην πλήρη κι εγκληματική ασυδοσία των Μυστικών Υπηρεσιών ντόπιων και ξένων, που έχουν το πάνω χέρι και κάνουν ό,τι τους καπνίσει εδώ μέσα.

Δέκα ημέρες πριν συνέλθει το Συμβούλιο, κάποιος φύλακας, τον οποίο κατά μυστηριώδη τρόπο φοβούνται οι άλλοι, αφού δεν είναι ιεραρχικά ανώτερός τους, με πλησίασε δήθεν εμπιστευτικά και μου είπε τα εξής: «Όλοι ξέρουν ότι η δίκη σας ήταν στημένη. Οι μόνοι που αγωνίζεστε γι’ αυτό είστε εσύ κι ο Γιωτόπουλος. Φοβούνται μην κάνεις αποκαλύψεις γι’ αυτό δεν σου δίνουν άδεια. Αν το κάνεις, θα σε καθαρίσουν. Πρόσεξε γιατί είναι αδίστακτοι. Και θα δικαιολογηθούν ότι είσαι τρομοκράτης».

Κορυδαλλός, 8 Απριλίου 2012

Βασίλης Τζωρτζάτος

Πολιτικός Χάρτης

Ένα site που βρήκα και θα ήθελα τη γνώμη σας !!!
http://www.politicalmap.gr/